Połączenie Harfa

• kolektory Harfowe posiadają 14-60 wewnętrznych połączeń rurek tworzących belki (ilość ta zależy od tego, czy składany jest z trójników, czy też trójniki są wyciągane z rury zbiorczej)

• podłączenie jednostronne powoduje gwałtowny spadek sprawności wskutek zaburzenia równomierności przepływu.

• średnia droga przepływu czynnika solarnego wynosi poniżej 3 m.

• występują problemy z odpowietrzeniem układu.

• system kanałów belek kolektora jest szczególnie wrażliwy na ,,zażelowanie’’ czynnika solarnego, który powstaje na skutek odparowywania glikolu.

• czyszczenie pneumatyczne nie zawsze prowadzi do odblokowania belek kolektora. (szczególnie wrażliwe są kolektory posiadające podłączenie tylko od góry kolektora).

Połączenie Serpentyna kolektor PV192

• kolektor nie posiada żadnych wewnętrznych połączeń wykonanych srebrnym lutem twardym.

• przedstawiona konstrukcja pozwala na połączenia zasilania i powrotu z tej samej strony.

• średnia droga przepływu czynnika solarnego jest 8-10 razy dłuższa od porównywanych kolektorów o konstrukcji harfowej . Dzięki temu na zasilaniu temperatura t w kolektorze PV192 jest wyższa od kilkunastu do kilkudziesięciu stopni Celsjusza w porównaniu z kolektorami harfowymi.

• wymiennik meandrowy jest łatwy do odpowietrzenia i niewrażliwy na ,,zażelowanie’’ czynnika solarnego.

• permanentne zatkanie (możliwe tylko przy skrajnie
niewłaściwej eksploatacji), jest w 100% możliwe do odetkania metodą pneumatyczną .

• kolektor nie posiada martwych stref, dzięki czemu nie dochodzi do osadzania zanieczyszczeń lub wytrąceń z czynnika solarnego.